ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ MD PhD
         ΓΕΝΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ


 
ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΙ ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ 
ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ
ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΝΔΟΚΡΙΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ
ΙΑΤΡΕΙΟ : ΚΗΦΙΣΙΑΣ 40   
2107702244-249  6932710721
 
   Home      αιμορροιδες
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 
 
 
 


Αιμορροΐδες

ανατομία και φυσιολογία
 
 

Η κυκλοφορία του αίματος στο πρωκτικό σωλήνα γίνεται  με τις τρεις αιμορροΐδικές αρτηρίες και φλέβες: την άνω, μέση και κάτω αιμορροΐδική.

Οι αρτηρίες και οι φλέβες στην περιοχή του πρωκτού, μαζί με τις  αρτηριοφλεβικές αναστομώσεις, σχηματίζουν το έσω και το έξω αιμορροϊδικό πλέγμα, που είναι τοποθετημένα κυκλοτερώς στον πρωκτικό σωλήνα. Τα δύο αυτά πλέγματα διαχωρίζονται από την οδοντωτή γραμμή και έχουν αγγειακή επικοινωνία. Είναι δε στερεά καθηλωμένα στο τοίχωμα του πρωκτού με τους στηρικτικούς συνδέσμους και δεν μετακινούνται από τη θέση τους.

Το έσω αιμορροϊδικό πλέγμα καλύπτεται από βλεννογόνο, συλλέγει το αίμα από το ανώτερο τμήμα του πρωκτικού σωλήνα και εκβάλλει στην άνω αιμορροΐδική φλέβα, η οποία στη συνέχεια εκβάλλει στην κάτω μεσεντέριο και αυτή καταλήγει στην πυλαία φλέβα. Το φυσιολογικό έσω αιμορροϊδικό πλέγμα στην πρωκτοσκόπηση παρουσιάζεται σαν πρωκτικά επάρματα, κατά την 3η, 7η και 11η ώρα του πρωκτού.

Το έξω αιμορροϊδικό πλέγμα παροχετεύει το αίμα από τη περιοχή του πρωκτού κάτω από την οδοντωτή γραμμή και εκβάλλει στην έσω λαγόνιο φλέβα, διαμέσου της αιδοιϊκής.

Τα αιμορροϊδικά πλέγματα είναι γεμάτα με αίμα και συμβάλλουν κατά 15–20% στην πίεση ηρεμίας του πρωκτού. Θεωρούνται μέρος του σφιγκτηριακού συστήματος και συμβάλλουν στη σταθερή και πλήρη απόφραξη του πρωκτικού δακτυλίου.  Η λειτουργία αυτή επιτυγχάνεται με τη μαλακή και ελαστική σύσταση του αγγειακού ιστού, η οποία τους επιτρέπει να αυξομειώνουν το μέγεθος μέσα στον πρωκτικό σωλήνα, ανάλογα με την ποσότητα του αίματος που περιέχουν.

Σε κάθε αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (π.χ. βήχας, σφίξιμο, άρση βαρών, σκύψιμο), εμποδίζεται η απαγωγή του αίματος από τα αιμορροϊδικά πλέγματα, οπότε αυτά διογκώνονται. Μόλις υποχωρήσει η ενδοκοιλιακή πίεση, αυτομάτως αποκαθίσταται η ροή του αίματος και επανέρχονται στο αρχικό τους μέγεθος. Με την αυξομείωση αυτή τα αιμορροΐδικά πλέγματα βοηθούν στην ερμητική σύγκλειση του πρωκτικού σωλήνα και συμβάλλουν στο μηχανισμό της εγκράτειας, δηλαδή στην απόλυτη στεγανότητα του πρωκτού για τα στερεά, τα υγρά και τα αέρια.

Το τελευταίο τμήμα του εντέρου, πάνω από τον πρωκτό, ονομάζεται ορθό και σ’ αυτό αποθηκεύονται τα κόπρανα προτού να αποβληθούν από τον οργανισμό με τη λειτουργία της αφόδευσης. Για να είναι εφικτή η αποβολή των κοπράνων θα πρέπει να χαλαρώσει ο σφιγκτήρας του πρωκτού. Κατά την αφόδευση το αιμορροϊδικό πλέγμα αδειάζει από το αίμα επειδή χαλαρώνει ο σφιγκτήρας και ξαναγεμίζει μετά το πέρας της. Με την λειτουργία αυτή τα αγγειακά αιμορροΐδικά πλέγματα δρουν σαν προστατευτικά μαξιλάρια και προστατεύουν τους μύες του πρωκτικού σφιγκτήρα και δεν τραυματίζονται κατά τη δίοδο των κοπράνων.


Τι είναι οι αιμορροΐδες και η αιμορροϊδική νόσος


Οι αιμορροΐδες αποτελούν κιρσοειδείς διογκώσεις των φυσιολογικών αιμορροϊδικών πλεγμάτων. Προβάλλουν δε μέσα στο πρωκτικό σωλήνα και είναι ορατές με την πρωκτοσκόπηση. Η εμφάνισή τους κατά βάση οφείλεται στη φλεβική συμφόρηση και στη διεύρυνση των φλεβών.Κατά την περιγραφή των αιμορροΐδων διακρίνουμε δύο ανεξάρτητες ανατομικές δομές: 1) Τις εσωτερικές αιμορροΐδες, οι οποίες αποτελούνται από διογκωμένες φλέβες του έσω αιμορροϊδικού πλέγματος και εντοπίζονται στα άνω δύο τρίτα του πρωκτικού σωλήνα.2) Τις εξωτερικές αιμορροΐδες, οι οποίες αποτελούνται από διογκωμένες φλέβες του έξω αιμορροϊδικού πλέγματος και εντοπίζονται στο κάτω τριτημόριο του πρωκτικού σωλήνα.

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες μοιάζουν σαν τρεις μικρούς σάκους με φλεβικό αίμα και γι’ αυτό συχνά περιγράφονται και ως αιμορροϊδικοί όζοι. Οι όζοι  έχουν μέγεθος που κυμαίνεται από 2 έως 15 χιλιοστά, ανάλογα με το βαθμό της αιμορροϊδοπάθειας.Οι εσωτερικές αιμορροΐδες καλύπτονται με βλεννογόνο από κυλινδρικά κύτταρα, το οποίο δεν διαθέτει υποδοχείς πόνου, ενώ οι  εξωτερικές αιμορροΐδες καλύπτονται με δέρμα από πλακώδη κύτταρα, που είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στον πόνο.Στα αρχικά στάδια οι εσωτερικές αιμορροΐδες είναι στερεά προσκολλημένες στο τοίχωμα του πρωκτού με στηρικτικούς συνδέσμους. Όταν όμως διογκωθούν πάνω από ένα σημείο και εξασθενίσουν οι στηρικτικοί σύνδεσμοι, τότε με κάθε αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (σφίξιμο) διολισθαίνουν από τη φυσιολογική τους θέση μαζί με τον υπερκείμενο βλεννογόνο, προς τα έξω.

Κάθε αιμορροΐδα που προβάλει από τον πρωκτικό χείλος και είναι ορατή με γυμνό μάτι, λέγεται προσπίπτουσα.Όταν οι αιμορροΐδες προκαλούν συμπτώματα, τότε χρησιμοποιούμε τον  όρο «αιμορροϊδοπάθεια» ή «αιμορροϊδική νόσος» για να αποδώσουμε τη νοσηρή αυτή κατάσταση.

Πως δημιουργούνται οι αιμορροΐδες
 

Έχουν προταθεί διάφοροι μηχανισμοί με τους οποίους εξηγείται η δημιουργία των αιμορροΐδων. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς είναι η υπερτονία του πρωκτικού σφιγκτήρα, η χαλάρωση των στηρικτικών συνδέσμων και η διαταραχή στην κυκλοφορία του αίματος

Υπερτονία του πρωκτικού σφιγκτήρα:   Η κυκλοφορία του αίματος μέσα στα αιμορροϊδικά πλέγματα ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από τον τόνο του πρωκτικού σφιγκτήρα. Έχει αποδειχθεί ότι η αύξηση του τόνου του σφιγκτήρα οδηγεί σε φλεβική στάση μέσα στα αιμορροϊδικά πλέγματα, η οποία με τη σειρά της προκαλεί επιπλέον αύξηση του τόνου του σφιγκτήρα και έτσι προκύπτει φαύλος κύκλος. Σαν επακόλουθο αυτών,διογκώνονται οι φλέβες των αιμορροϊδικών πλεγμάτων και έτσι δημιουργούνται οι αιμορροΐδες.

Χαλάρωση των στηρικτικών συνδέσμων:  Μετά την τρίτη δεκαετία της ζωής, οι σύνδεσμοι οι οποίοι συγκρατούν τα αιμορροϊδικά πλέγματα στο τοίχωμα του πρωκτού, εκφυλίζονται και εξασθενούν. Η φθορά αυτή οδηγεί σε χαλάρωση των ιστών που συγκρατούν τις αιμορροΐδες, οι οποίες παύουν πλέον να είναι ισχυρά προσκολλημένες στο τοίχωμα του πρωκτού. Έτσι υφίστανται μετακίνηση από την αρχική τους θέση και τελικά καταλήγουν σε πρόπτωση προς το πρωκτικό χείλος. Η χαλάρωση των στηρικτικών ιστών οδηγεί επίσης στη διόγκωση των αιμορροΐδων. Η αλλαγή θέσης και η διόγκωση των αιμορροΐδων έχουν ως αποτέλεσμα την ευθραυστότητα του βλεννογόνου και την απώλεια αίματος από το πρωκτό.

Διαταραχή στην κυκλοφορία του αίματος:   Οι αιμορροΐδες δημιουργούνται από κώλυμα στη φλεβική επαναφορά του αίματος από τα αιμορροϊδικά πλέγματα, το οποίο μπορεί να είναι αποτέλεσμα της αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης, όπως συμβαίνει στην κύηση και το χρόνιο βήχα. Αιμορροΐδες δημιουργούνται επίσης από την κακή κυκλοφορία του αίματος στα αιμορροϊδικά αγγεία, η οποία προκαλείται από μηχανική απόφραξη, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στη δυσκοιλιότητα και την παρατεταμένη παραμονή των κοπράνων στη λήκυθο του ορθού (κοπρόσταση).Η αύξηση της ροής του αίματος στην περιοχή των σπλάγχνων, που επηρεάζει την κυκλοφορία του αίματος στα κάτω μεσεντέρια και στα αιμορροϊδικά αγγεία, συμμετέχει επίσης στη διόγκωση των αιμορροΐδων.

Τα ακριβή αίτια των συμπτωματικών αιμορροΐδων είναι άγνωστα. Στις κοινωνίες με το λεγόμενο «δυτικό» τρόπο ζωής ο άστατος τρόπος διατροφής, οι σύγχρονες διατροφικές συνήθειες, η καθιστική ζωή, η ελαττωμένη άσκηση και το καθημερινό άγχος συμβάλλει στην έξαρση της δυσκοιλιότητας, που οδηγεί στην εμφάνιση των αιμορροΐδων στα άτομα που έχουν κάποια προδιάθεση.

Επιδημιολογικά οι αιμορροΐδες παρουσιάζουν παγκόσμια διάδοση και είναι δύσκολο να προσδιοριστεί επακριβώς η συχνότητα εμφάνισης, καθώς πολλοί πάσχοντες δεν επισκέπτονται ιατρό. Είναι μία από τις συχνότερες καταστάσεις που εμφανίζεται στον πληθυσμό των δυτικών κοινωνιών. Υπολογίζεται ότι 50% των ανδρών και γυναικών θα εμφανίσουν τη νόσο σε κάποια περίοδο της ζωής τους. Από τις περιπτώσεις αυτές, 10-20% θα απαιτήσει χειρουργική επέμβαση. Περισσότερα κρούσματα εμφανίζονται σε άτομα υψηλότερης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης.Η ηλικία που συνήθως εμφανίζονται οι αιμορροΐδες είναι μεταξύ 40 και 60 ετών, με μεγαλύτερη αναλογία από πλευράς φύλου στις γυναίκες.

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες ανάλογα με το μέγεθος, το βαθμό της πρόπτωσης, την εικόνα που εμφανίζονται στην πρωκτοσκόπηση και τα συμπτώματα, ταξινομούνται σε τέσσερις βαθμούς (στάδια).
 

1ου βαθμού :  Είναι οι εσωτερικές εκείνες αιμορροΐδες, οι οποίες παρουσιάζονται με τη μορφή μικρών κιρσοειδών διογκώσεων του έσω αιμορροϊδικού πλέγματος. Δεν είναι εμφανείς από έξω και φαίνονται μόνο κατά την εξέταση με το πρωκτοσκόπιο. Ενδέχεται και να αιμορραγήσουν.

2ου βαθμού :  Είναι οι αιμορροΐδες που προσπίπτουν μόνο κατά την αφόδευση και κατά το τέλος της επανέρχονται αυτόματα μέσα στον πρωκτό. Εκδηλώνονται με αιμορραγία, υπερέκκριση βλέννας και κνησμό.

3ου βαθμού:  Είναι οι αιμορροΐδες εκείνες που προσπίπτουν κατά την κένωση και δεν ανατάσσονται από μόνες τους, παρά μόνο με υποβοήθηση με το χέρι. Παρουσιάζουν μεγαλύτερου βαθμού αιμορραγία, έκκριση βλέννας και κνησμό, συγκριτικά με το 2ο στάδιο.

4ου βαθμού:   Οι αιμορροΐδες αυτές είναι μεγάλες και βρίσκονται μόνιμα σε πρόπτωση, έξω από τον πρωκτικό δακτύλιο. Δεν ανατάσσονται με το χέρι και δεν μπορούν να συγκρατηθούν μέσα στο πρωκτό. Η αιμορραγία, η έκκριση βλέννας και ο κνησμός παρουσιάζονται σε έντονο βαθμό. Συχνό συνοδό σύμπτωμα είναι ο πόνος και η δυσφορία.

Τα κυριότερασυμπτώματα των αιμορροΐδων, με τη σειρά της συχνότητας και της σπουδαιότητας με την οποία εμφανίζονται, είναι τα ακόλουθα:

Αιμορραγία:  Το κυριότερο και συχνότερο σύμπτωμα των αιμορροΐδων είναι η αιμορραγία, η οποία οφείλεται στις ρωγμές του βλεννογόνου που τις καλύπτει. Το αίμα που χάνεται μπορεί να είναι σε αρκετή ποσότητα, οπότε ενδέχεται να εμφανισθεί σιδηροπενική αναιμία. Έχει χρώμα ανοικτό κόκκινο χωρίς θρόμβους και εμφανίζεται στο τέλος της κένωσης. Επικαλύπτει τα κόπρανα και φαίνεται στο χαρτί σκουπίσματος ή πέφτει σαν σταγόνες στη λεκάνη της τουαλέτας. Η αιμορραγία γίνεται κατά επεισόδια, τα οποία μπορεί να υποχωρήσουν για εβδομάδες, μήνες, ή και χρόνια και να ξαναεμφανιστούν.

Πόνος:  Oι εσωτερικές αιμορροΐδες δεν πονούν. Γίνονται επώδυνες μόνο αν υποστούν θρόμβωση, περίσφιξη ή νέκρωση. Ο πόνος μπορεί να οφείλεται και σε συνυπάρχουσα επιπλοκή όπως ραγάδα, φλεγμονή και απόστημα.

Δυσφορία: Το αίσθημα δυσφορίας είναι συχνό σύμπτωμα, ιδιαίτερα αν υπάρχει πρόπτωση. Περιγράφεται ως αίσθημα «μπουκώματος» στο περίνεο ή ως επιθυμία για αφόδευση ή ως αίσθημα πληρότητας ή και βάρους στον πρωκτό. Ο ασθενής σφίγγεται σε μια προσπάθεια να ανακουφιστεί, αυτό όμως προκαλεί επιδείνωση της δυσφορίας.

Υπερέκκριση βλέννας: Η βλεννώδης ή υδαρής υπερέκκριση οφείλεται σε υπερπαραγωγή βλέννας, η οποία λεκιάζει το εσώρουχο. Οφείλεται στον ερεθισμό του βλεννογόνου που καλύπτει τις αιμορροΐδες, όταν αυτές προσπίπτουν προς τα έξω.

Κνησμός δακτυλίου:  Εμφανίζεται στην περιπρωκτική χώρα με μεγάλη συχνότητα. Συσχετίζεται με πρόπτωση και βλεννώδη υπερέκκριση, λόγω της κακής υγιεινής και του ερεθισμού της περιοχής.

Πρόπτωση – διόγκωση: Η διόγκωση των εσωτερικών αιμορροΐδων και η εμφάνισή τους έξω από τον πρωκτό γίνεται αντιληπτή από τον ασθενή ως μια μάζα, που προσπίπτει κατά την αφόδευση. Απαντάται συχνά και ανατάσσεται από μόνη της ή με χειρισμούς με το χέρι. Όταν υπάρχει διόγκωση και πρόπτωση των αιμορροΐδων, η καθαριότητα της περιπρωκτικής περιοχής  είναι δύσκολη και γι αυτό οι άρρωστοι λερώνουν το εσώρουχο με κοπρανώδες υλικό.

Τι είναι η οξεία αιμορροϊδική κρίση

 

Μια προσπίπτουσα αιμορροΐδα ενδέχεται να περισφιχθεί από τους σφιγκτήρες του πρωκτού, με αποτέλεσμα να διογκωθεί και να μην μπορεί να αναταχθεί. Τότε προκύπτει διαταραχή της αιμάτωσης και δημιουργείται θρόμβωση, νέκρωση και γάγγραινα της αιμορροΐδας.  Σε ένα πιο προχωρημένο στάδιο γίνεται μικροβιακή λοίμωξη και διαπύηση της θρομβωμένης αιμορροΐδας, η οποία αποτελεί μια ιδιαίτερα σοβαρή και επικίνδυνη επιπλοκή.

Σε μια τέτοια περίπτωση παρατηρείται οξύς και βασανιστικός πόνος, ο οποίος είναι τόσο έντονος ώστε ο ασθενής δεν μπορεί ούτε να καθίσει ούτε να αφοδεύσει. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται οξεία αιμορροϊδική κρίση και αναφέρεται επίσης και ως περίσφιξη των αιμορροΐδων. Συμβαίνει συνήθως σαν αποτέλεσμα συνδυασμού προϋπάρχουσας αιμορροϊδικής νόσου με κάποιο προκλητικό παράγοντα όπως: δυσκοιλιότητα, διάρροιες, κατανάλωση αλκοόλ ή ερεθιστικών εδεσμάτων, εγκυμοσύνη κλπ.

Στη φάση αυτή θα πρέπει να αποφεύγεται η πλήρης εξέταση του πρωκτού και του ορθού, λόγω του έντονου πόνου, εκτός εάν γίνει κάτω από γενική αναισθησία. Η ανάταξη των αιμορροΐδων είναι αδύνατη και δεν πρέπει να επιχειρείται.

Η επείγουσα χειρουργική θεραπεία είναι λύση σωτηρίας στις περιπτώσεις αυτές και ανακουφίζει τον ασθενή άμεσα από τα ενοχλήματα. Στην κατάσταση αυτή δεν συνιστάται η αιμορροϊδεκτομή, η οποία μπορεί να γίνει αργότερα όταν πλέον έχει υποχωρήσει η φλεγμονή και το οίδημα.

Μετά τη σφιγκτηροτομή, το φλεγμονώδες οίδημα και τα τοπικά συμπτώματα συνήθως υποχωρούν μετά από λίγες ημέρες. Βοηθάει η θεραπεία με συντηρητικά μέσα όπως: ανάπαυση στο κρεβάτι, τοπική επίθεση πάγου, επιθέματα με μολυβδόνερο ή αλουμινόνερο, αναλγητικά και καθαρτικά.

Πως γίνεται η διάγνωση των αιμορροΐδων

 

Επειδή η αιμορροϊδική νόσος αφορά μια περιοχή του σώματος για την οποία το ευρύ  κοινό νοιώθει άβολα και ντροπή, πολύ συχνά οι ασθενείς με αιμορροΐδες προσέρχονται στο γιατρό καθυστερημένα και με προχωρημένα ενοχλήματα.Η ορθή και αποτελεσματική θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας προϋποθέτει σωστή και τεκμηριωμένη διάγνωση, η οποία γίνεται από ειδικό γιατρό με βάση τα συμπτώματα  και τα κλινικοεργαστηριακά ευρήματα.Η ακριβής διάγνωση των αιμορροΐδων υλοποιείται με την πρωκτοσκόπηση.Με την οπτική εξέταση του πρωκτού, γίνεται η διάγνωση των εξωτερικών αιμορροΐδων, της πρόπτωσης των εσωτερικών αιμορροΐδων και των συνυπαρχουσών παθήσεων της περιπρωκτικής περιοχής.

Η διάγνωση των εσωτερικών αιμορροΐδων δεν μπορεί να γίνει με την ψηλάφηση κατά την δακτυλική εξέταση του πρωκτού, εκτός κι αν είναι θρομβωμένες.

Κάθε σύμπτωμα από την ορθοπρωκτική περιοχή δεν πρέπει να αποδίδεται  αποκλειστικά και μόνο στις αιμορροΐδες, γιατί μπορεί να οφείλονται σε πληθώρα άλλων καταστάσεων, πολλές φορές πολύ πιο επικίνδυνες από τις αιμορροΐδες. Πολλά νοσήματα της περιοχής, όπως οι όγκοι, η ραγάδα, τα συρίγγια, η πρόπτωση του ορθού, οι φλεγμονές, τα αποστήματα, τα κονδυλώματα και ο κνησμός, εκδηλώνονται με συμπτώματα παρόμοια με εκείνα των αιμορροΐδων. Ένα λεπτομερειακό ιατρικό ιστορικό, η κλινική εξέταση και ο εργαστηριακός έλεγχος του εντέρου μπορεί να γλυτώσουν τον ασθενή από μεγάλη περιπέτεια αλλά και κινδύνους.

Ειδικότερα, κάθε αιμορραγία από το κατώτερο γαστρεντερικό σύστημα δεν έχει σαν αιτία μόνο τις αιμορροΐδες, αλλά και πολλές άλλες καλοήθεις ή κακοήθεις παθήσεις του εντέρου, όπως για παράδειγμα είναι η φλεγμονώδης εντεροπάθεια, τα εκκολπώματα, οι πολύποδες και ο καρκίνος. Για τον παραπάνω λόγο, κάθε απώλεια αίματος από τον πρωκτό, ιδιαίτερα σε ενήλικες άνω των 50 ετών,  θα πρέπει να ερευνάται σχολαστικά με ενδοσκοπική εξέταση (ορθοσκόπηση, σιγμοειδοσκόπηση ή κολοσκόπηση), προκειμένου να αποκλεισθεί οποιαδήποτε πάθηση του παχέος εντέρου.

 

Θεραπεία των αιμορροΐδων

Η αιμορροϊδική νόσος είναι μια καλοήθης πάθηση και δεν συσχετίζεται με θνητότητα. Η θεραπεία στα αρχικά στάδια είναι συντηρητική και στοχεύει στην ανακούφιση του ασθενούς από τα συμπτώματα και στην ανακοπή της εξέλιξης της νόσου.

Η συντηρητική αντιμετώπιση ορισμένων συμπτωμάτων όπως: ο κνησμός,  το καύσος, η αιμορραγία, η βλεννώδης έκκριση και ο πόνος, αρχίζει με την καλή υγιεινή της  περιπρωκτικής περιοχής και τη ρύθμιση των κενώσεων.  Η υγιεινή της περιοχής περιλαμβάνει εδρόλουτρα με χλιαρό νερό και κατάργηση του χαρτιού τουαλέτας. Τα ζεστά μπάνια με  ζεστό νερό βοηθάνε, επειδή χαλαρώνουν οι μύες του πυελικού εδάφους.

Η ρύθμιση των κενώσεων επιτυγχάνεται με τροφές πλούσιες σε υπόλειμμα  και χρήση ελαφρού υπακτικού για να γίνουν τα κόπρανα μαλακά και να μην τραυματίζουν την περιοχή του πρωκτού. Η κατανάλωση έξι έως οκτώ ποτηριών με υγρά  μαλακώνουν τα κόπρανα και  διευκολύνει την αποβολή τους. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται η πίεση και το σφίξιμο και αποφεύγεται η πρόπτωση των αιμορροΐδων.

Επί ερεθισμού του δακτυλίου μπορεί να χρησιμοποιηθούν υπόθετα και αλοιφές με τοπική αντιφλεγμονώδη και επουλωτική δράση. Ουσίες που περιέχουν κορτιζόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για περισσότερες από 14 ημέρες, επειδή προκαλούν ατροφία  του δέρματος αλλά και σοβαρές μορφές περιπρωκτικής δερματίτιδας, που μπορεί να είναι πιο βασανιστική και δυσίατη από τις ίδιες τις αιμορροΐδες.

Οι παραπάνω συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας εφαρμόζονται για διάστημα μέχρι και δύο εβδομάδων.

Μια πλειάδα επεμβατικών τεχνικών έχουν εφαρμοστεί και έχουν προσφέρει σημαντική βοήθεια στη θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας. Οι επεμβατικές μη χειρουργικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αιμορροϊδικής νόσου έχουν σαν στόχο τη συρρίκνωση των αιμορροΐδων. Οι επεμβάσεις αυτές είναι ουσιαστικά ανώδυνες, επειδή εφαρμόζονται σε περιοχή χωρίς νευρικές απολήξεις και αισθητικότητα.

Οι σπουδαιότερες από αυτές είναι οι κάτωθι:

    Περίδεση των αιμορροΐδων με ελαστικό δακτύλιο: Η θεραπεία αυτή είναι απλή, σύντομη, ανώδυνη και εφαρμόζεται στο ιατρείο χωρίς αναισθησία. Έχει ένδειξη σε συμπτωματικές αιμορροΐδες χωρίς μόνιμη πρόπτωση, δηλαδή βαθμού 1ου έως 3ου.

    Οι ελαστικοί δακτύλιοι τοποθετούνται διαμέσου του πρωκτοσκοπίου στην βάση των αιμορροΐδων, τουλάχιστον 1 εκατοστό πάνω από την οδοντωτή γραμμή για να αποκοπεί η αιμάτωση. Στο σημείο αυτό δεν υπάρχουν νευρικές απολήξεις και η μέθοδος δεν πονάει. Οι αιμορροΐδες ατροφούν περίπου σε μία εβδομάδα. Η ίνωση που δημιουργείται από την πληγή συγκρατεί τις αιμορροΐδες στη φυσιολογική θέση και εμποδίζει την πρόπτωσή τους έξω από το χείλος του πρωκτού.

    Σκληροθεραπεία: Με την τεχνική αυτή επιδιώκεται: α) η επίσχεση της αιμορραγίας με τη θρόμβωση των αιμοφόρων τριχοειδών και  β) η συγκόλληση του βλεννογόνου με τους υποκείμενους ιστούς.

    Η σκληρυντική ουσία ενίεται στο μίσχο της αιμορροΐδας  κάτω από το βλεννογόνο και όχι μέσα στη φλέβα. Κάθε φορά ενίονται 5 ml σκληρυντικής ουσίας με ειδική σύριγγα. Οι  ενέσιμες σκληρυντικές ουσίες είναι η φαινόλη 5% σε αραχιδέλαιο και η κινίνη 20%.

    Μετά τη σκληροθεραπεία δημιουργείται τοπικά άσηπτη φλεγμονή και ανάπτυξη συνδετικού ιστού γύρω από τα αγγεία με αποτέλεσμα τη μείωση προσφοράς αίματος στις αιμορροΐδες, αλλά και τη συγκόλληση του βλεννογόνου στους υποκείμενους μυς. Με τον τρόπο αυτό συρρικνώνονται οι φλέβες και συστέλλονται οι αιμορροΐδες.

    Μετά την ενεσιοθεραπεία δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις συνήθεις δραστηριότητες. Μπορεί να αισθανθεί μόνο ένα αίσθημα βάρους στο πρωκτό και ήπιο πόνο. Ενδεχόμενη μικρή αιμορραγία σταματάει μετά από 24 – 48 ώρες. Ο επανέλεγχος γίνεται μετά από 4 – 6 εβδομάδες, οπότε και επαναλαμβάνεται η σκληροθεραπεία, εφόσον εξακολουθούν τα συμπτώματα..

    Η τεχνική έχει άριστα αποτελέσματα στις αιμορροΐδες 1ου βαθμού και πολύ καλά στις 2ου βαθμού. Το συνολικό ποσοστό επιτυχίας ανέρχεται στο 70%.

    Μέθοδοι καυτηριασμού: Μια σειρά από μεθόδους καυτηριασμού έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές για τη θεραπεία των αιμορροΐδων. Χρησιμοποιούνται μόνο εφόσον αποτύχουν οι άλλες συντηρητικές μέθοδοι. Η διαδικασία αυτή μπορεί να εφαρμοστεί με διπολική διαθερμία, με υπέρυθρη ακτινοβολία, με Laser ή γαλβανικό ρεύμα.

    Με τη χρήση ειδικής συσκευής που εκπέμπει υπέρυθρη ακτινοβολία στον αγγειακό μίσχο της αιμορροΐδας, επιτυγχάνεται η πήξη της. Η καταστροφή των ιστών γίνεται σε βάθος 3 χιλιοστά και έτσι καταστρέφονται τα τροφοφόρα αγγεία, ο δε βλεννογόνος καθηλώνεται στους υποκείμενους ιστούς με την ανάπτυξη συνδετικού ιστού. Δεν έχουν παρατηρηθεί επιπλοκές της μεθόδου και ο ασθενής δεν χρειάζεται ιδιαίτερη μετεγχειρητική φροντίδα.

    Κρυοθεραπεία: Με τη μέθοδο αυτή  η αιμορροΐδα προσβάλλεται με ψύξη, η οποία προκαλεί νέκρωση και απόπτωση, η δε επούλωση γίνεται κατά δεύτερο σκοπό. Εφαρμόζεται για τις εσωτερικές και τις εξωτερικές αιμορροΐδες 2ου και 3ου βαθμού, σε επίπεδο ιατρείου και δεν απαιτείται ειδική μετεγχειρητική αγωγή.

    Η ψύξη γίνεται με την επαφή της αιμορροΐδας με ένα καθετήρα, ο οποίος ψύχεται είτε με υγρό άζωτο είτε με υγρό υποξείδιο του αζώτου. Ο καθετήρας συνδέεται με ένα κύλινδρο που περιέχει το υγρό ψύξης που ρέει στην κορυφή. Η αιμορροΐδα ψύχεται για 30΄΄ – 90΄΄, οπότε αυτή θρομβούται, νεκρώνεται και ακολούθως αποπίπτει μετά από μια βδομάδα.

    Αν και η μέθοδος έχει καλά αποτελέσματα, εν τούτοις δεν χρησιμοποιείται ευρέως στη κλινική πράξη, λόγω του υψηλού κόστους και του μεγάλου ποσοστού επιπλοκών.

    Διαστολή του δακτυλίου: Η διαστολή ελαττώνει τον τόνο του σφιγκτήρα με αποτέλεσμα την ομαλοποίηση της αιματικής κυκλοφορίας και την εξάλειψη των συμπτωμάτων. Αναφέρεται ως μέθοδος Lord από το όνομα του ΄Αγγλου χειρουργού που την επινόησε και έχει σαν  αρχή την κατάργηση του σπασμού, που προκαλείται λόγω του τοπικού ερεθισμού.  Εκτελείται υπό αναισθησία με την ήπια και προοδευτική διαστολή του πρωκτικού δακτυλίου μέχρι 4 δακτύλων, για χρονικό διάστημα 4-5 λεπτών. Η διαστολή αυτή προκαλεί ρήξη μόνο των ινωδών δακτυλιοειδών δεσμίδων από χρόνια φλεγμονή (ίνωση) και ουδέποτε ρήξη των μυικών ινών του σφιγκτήρα.

    Όταν η διαστολή γίνεται ήπια και με κανόνες από έμπειρο γιατρό, δεν έχει επιπτώσεις στη λειτουργία του πρωκτικού σφιγκτήρα, γιατί το αποτέλεσμα της διαστολής δεν είναι μόνιμο και αποκαθίσταται γρήγορα.

    Η μέθοδος αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε νέους ανθρώπους ειδικότερα εάν συνυπάρχει και ραγάδα. Αντενδείκνυται σε άτομα άνω των 60 ετών και στις γυναίκες, επειδή ο σφιγκτήρας  είναι χαλαρός από τις γέννες.

    Πλάγια έσω σφιγκτηροτομή: Είναι μία διεθνώς αναγνωρισμένη μέθοδος για τη μείωση του τόνου του έσω σφιγκτήρα. Ακολουθεί την ίδια λογική με τη διαστολή, με τη διαφορά ότι αυτή είναι μόνιμη και τα αποτελέσματα είναι άμεσα και οριστικά. Δεν παρουσιάζονται επιπλοκές ούτε σοβαρά λειτουργικά προβλήματα. Η μετεγχειρητική περίοδος είναι τελείως ανώδυνη, το ίδιο και η πρώτη κένωση. Η λύση του προβλήματος θεωρείται οριστική, ενώ η πιθανότητα υποτροπής της νόσου είναι μικρή.

    Η μέθοδος Longo χρησιμοποιεί ένα μηχάνημα κυκλικού αναστομωτήρα (Stapler), το οποίο αφαιρεί δακτυλιοειδώς ένα τμήμα βλεννογόνου του ορθού μαζί με  τους τελικούς κλάδους των αιμορροϊδικών αρτηριών. Η γραμμή συρραφής γίνεται σε απόσταση 2 cm πάνω από την «οδοντωτή γραμμή», σε μια περιοχή που απουσιάζουν οι νευρικές απολήξεις.

    Με τη μέθοδο αυτή επιτυγχάνεται η επανατοποθέτηση του προσπίπτοντος αιμορροϊδικού ιστού στη φυσιολογική ανατομική θέση, χωρίς να κοπούν οι ευαίσθητες νευρικές απολήξεις. Επειδή διακόπτεται η αρτηριακή αιμάτωση, οι αιμορροΐδες συρρικνώνονται και εξαφανίζονται. Η μέθοδος εφαρμόζεται στα στάδια 2,3 και 4 της αιμορροϊδοπάθειας.
     
     

    Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου Longo είναι τα ακόλουθα:

    • Η επέμβαση δεν έχει μετεγχειρητικό πόνο, επειδή δεν υπάρχει χειρουργικό τραύμα σε περιοχή με νευρικές απολήξεις.
    • Ο ασθενής επανέρχεται στην εργασία του και σε πλήρη φυσική δραστηριότητα από την επομένη ημέρα του χειρουργείου.
    • Η εντερική λειτουργία επανέρχεται άμεσα μετά το χειρουργείο και δεν υπάρχει πόνος κατά την αφόδευση.
    • Η επέμβαση δεν γίνεται στην περιοχή του πρωκτού και έτσι αποφεύγονται σοβαρές επιπλοκές, όπως είναι: ο τραυματισμός  των σφιγκτήρων, η ακράτεια, η μετεγχειρητική στένωση του πρωκτού κ.α..
    • Είναι «ανατομική» επέμβαση, επειδή αποκαθιστά την ανατομία της περιοχής στην φυσιολογική κατάσταση.
    Συμπερασματικά, η αιμορροϊδεκτομή με τη μέθοδο Longo είναι καλά ανεκτή χωρίς μετεγχειρητικό πόνο. Η εκτέλεση της απαιτεί εμπειρία και καλή γνώση της περιοχής και σε έμπειρα χέρια είναι απλούστατη τεχνικά. Η πιθανότητα επιπλοκών είναι ελάχιστη και ασήμαντη.  Επιτρέπει την ταχύτατη αποκατάσταση της αιμορροϊδικής νόσου με γρήγορη επάνοδο του ασθενούς σε πλήρη δραστηριότητα. Θεραπεύει ριζικά και αποτελεσματικά την πάθηση, γιατί αντιμετωπίζει ακριβώς την αιτία της.
     
    Η μέθοδος HAL ή THD
     
     
    Η πληρέστερη κατανόηση της αιτιοπαθογένειας της αιμορροϊδικής νόσου οδήγησαν στην ανάπτυξη μοντέρνων, λιγότερο ακρωτηριαστικών και περισσότερο αναίμακτων μεθόδων για την οριστική θεραπεία των  αιμορροΐδων. Η γνώση της ανατομίας των αιμορροϊδικών αγγείων, η άμεση σχέση της αιματικής ροής με τη δημιουργία των αιμορροϊδικών όζων και η πρόοδος της τεχνολογίας των υπερήχων, αποτέλεσαν τη βάση για την ανάπτυξη μιας πρωτοποριακής μεθόδου: «της απολίνωσης των αιμορροϊδικών αρτηριών με τη χρήση υπερήχων». Η μέθοδος φέρει διεθνώς και την ονομασία HAL ή THD.

    Η απολίνωση των αιμορροϊδικών αρτηριών με τη βοήθεια των υπερήχων είναι μια μοντέρνα, ελάχιστα επεμβατική μέθοδος για την ανώδυνη θεραπεία της αιμορροϊδικής νόσου.

    Με ένα ειδικό πρωκτοσκοπικό εργαλείο εντοπίζονται οι αιμορροϊδικές αρτηρίες με τη βοήθεια ενσωματωμένων υπερήχων. Οι αρτηρίες αυτές απολινώνονται με ειδικά ράμματα και έτσι διακόπτεται η αιματική ροή προς τις αιμορροΐδες, οι οποίες παύουν να τροφοδοτούνται με αίμα, ατροφούν και συρρικνώνονται. Με το ίδιο ράμμα μπορεί να γίνει και ανάρτηση των προσπιπτουσών αιμορροΐδων, οι οποίες καθηλώνονται στη φυσιολογική τους θέση. Ο χειρισμός αυτός λέγεται αιμορροϊδοπηξία.

    Στη περιοχή που γίνονται οι χειρουργικοί χειρισμοί, δεν υπάρχουν νευρικές απολήξεις και δεν προκαλείται μετεγχειρητικός πόνος. Δεν απαιτείται τομή στο δέρμα ή στο βλεννογόνο του πρωκτού με νυστέρι ή με άλλο εργαλείο διατομής. H χρήση γενικής αναισθησίας δεν είναι απαραίτητη.

    Ο μέσος χρόνος υλοποίησης της επέμβασης είναι περίπου μισή ώρα. Μετά την επέμβαση ο ασθενής νοσηλεύεται για λίγες ώρες και μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του την ίδια ημέρα και στις καθημερινές του ασχολίες την επομένη. Μετεγχειρητικά δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα ή φαρμακευτική αγωγή.

    Η απολίνωση των αιμορροϊδικών αρτηριών με τη χρήση υπερήχων αποτελεί τη νεότερη μέθοδο θεραπείας της αιμορροϊδικής νόσου και εφαρμόζεται τόσο σε περιπτώσεις αιμορραγίας όσο και σε περιπτώσεις που συνυπάρχει πρόπτωση των αιμορροΐδων. Στην πράξη είναι η μόνη μέθοδος που μπορεί να αντιμετωπίσει την αιμορροϊδική νόσο σε όλα της τα στάδια, δηλαδή αφορά αιμορροΐδες 1ου έως και 4ου βαθμού. Ειδικά για αιμορροΐδες που αιμορραγούν τα αποτελέσματα είναι άμεσα.

    Τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα είναι εξαιρετικά καλά. Η τεχνική αυτή αφήνει ακέραιο τον σφιγκτήρα και το ορθό έντερο, συνεπώς επιπλοκές που έστω και σπάνια έχουμε με τις άλλες μεθόδους (στένωση, ακράτεια, αιμορραγία κλπ),  δεν υπάρχουν
     
     
    Η επέμβαση κατά Milligan-Morgan
    Σε πολύ προχωρημένες περιπτώσεις αιμορροϊδοπάθειας (4ου βαθμού) όπου συνυπάρχει ίνωση και δεν μπορούν να επανέλθουν οι αιμορροΐδες στην φυσιολογική τους θέση, είναι απαραίτητη η χειρουργική αφαίρεση με την επέμβαση Milligan-Morgan. Είναι η πιο γνωστή χειρουργική μέθοδος, η οποία εφαρμόζεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια (1937) και έχει το διαχρονικό κύρος της ριζικής αιμορροϊδεκτομής με τα καλύτερα αποτελέσματα.

    Η εγχείρηση αυτή αφήνει τραυματική επιφάνεια στο πρωκτικό σωλήνα και προκαλεί κάποιου βαθμού μετεγχειρητικό πόνο. Είναι η επέμβαση που παρέχει τις περισσότερες πιθανότητες πλήρους ίασης, ειδικά στις αιμορροΐδες 4ου βαθμού. Σε συνύπαρξη ραγάδας και σε περιπτώσεις υπερτονίας του σφιγκτήρα, συνιστάται να γίνεται και πλάγια έσω σφιγκτηροτομή.

    Η μετεγχειρητική πορεία είναι άριστη σε σχέση με την κλασσική αιμορροϊδεκτομή και ο μετεγχειρητικός πόνος σαφώς ανεκτός και η επούλωση του χειρουργικού τραύματος ταχύτερη
     
     
     
     
     




    Πως γίνεται η πρόληψη των αιμορροϊδων



    Για την αποφυγή των αιμορροΐδων προτείνονται τα ακόλουθα προληπτικά μέτρα: 
     
  • Αύξηση των φυτικών ινών στη διατροφή (λαχανικά, όσπρια, χόρτα, ψύλιο, προϊόντα δημητριακών ολικής αλέσεως, πίτουρο κλπ )
  • Αποφυγή ερεθιστικών τροφών (καρυκεύματα, οινόπνευμα, καφεΐνη )
  • Αυξημένη πρόσληψη υγρών
  • Σωματική άσκηση
  • Ρύθμιση  κενώσεων σε καθημερινή βάση
  • Αποφυγή πίεσης κατά την αφόδευση
  • Μείωση του χρόνου  για την αφόδευση
  • Απώλεια σωματικού βάρους για υπέρβαρα άτομα
  • Αποφυγή ανύψωσης μεγάλων βαρών


  • Προδιαθεσικοί παράγοντες που συμβάλλουν στη δημιουργία των αιμορροΐδων
     
     

  • Κληρονομικότητα: Συμβάλλει τα μέγιστα λόγω κληρονομικής τοιχωματικής ανωμαλίας των φλεβών  και φλεβικής βαλβιδικής ανεπάρκειας.
  • Εγκυμοσύνη: Λόγω της πίεσης επί των λαγονίων φλεβών από την συνεχώς διογκούμενη μήτρα, αρχικά έχουμε συμφόρηση του αίματος μέσα στα αιμορροϊδικά πλέγματα, τα οποία διογκώνονται και δημιουργούνται οι αιμορροΐδες.
  • Δυσκοιλιότητα: Από τα σκληρά κόπρανα ασκείται συνεχής πίεση επί του έσω αιμορροϊδικού πλέγματος, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της απορροής του αίματος και την διόγκωση των φλεβών.
  • Δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, επειδή δευτεροπαθώς  προκαλείται δυσκοιλιότητα.
  • Διάρροια: Επίμονες διάρροιες προκαλούν αιμορροϊδοπάθεια λόγω του τεινεσμού.
  • Η έντονη προσπάθεια κατά την αφόδευση και η παρατεταμένη διάρκεια.
  • Γυμναστική και χειρονακτική εργασία με άρση βαρών,  επειδή συντελεί στην αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης
  • Ο έντονος βήχας, όπως στην βρογχίτιδα των χρονίων καπνιστών
  • Παχυσαρκία
  • Τρόπος ζωής (έλλειψη άσκησης, καθιστική ζωή )
  • Παρατεταμένη ορθοστασία
  • Διατροφικοί παράγοντες (οινόπνευμα, καρυκεύματα)
  • Ελλιπής υγιεινή της πρωκτικής περιοχής
  • Η μεγάλη ηλικία






  • Οδηγίες για την διαχείριση των αιμορροϊδων
     
     


    Καταναλώνετε περισσότερες φυτικές ίνες: Οι φυτικές ίνες σας βοηθούν να αποφύγετε τη δυσκοιλιότητα, που αποτελεί θεμελιακό παράγοντα για την ανάπτυξη των αιμορροΐδων. Μια υψηλή σε φυτικές ίνες διατροφή μειώνει επίσης τον πόνο των αιμορροΐδων, κάνοντας τα κόπρανα μαλακά και την αφόδευση πιο εύκολη.
    Τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες είναι: τα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, τα χόρτα, το πίτουρο και τα δημητριακά ολικής αλέσεως.
    Συμπληρώματα φυτικών ινών: Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι είναι δύσκολο να προσλάβουν τόσες φυτικές ίνες με τη συνήθη διατροφή, ώστε να παραχθούν μαλακά κόπρανα και να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης αιμορροΐδων. Αρκεί να σκεφθούμε ότι ένα μήλο έχει μόνο 3 γραμμάρια ίνας, μία τομάτα μόνο δύο. Παρόλα αυτά, τα φρούτα και τα λαχανικά είναι η κύρια πηγή φυτικών ινών. Αν δεν είστε σε θέση να λαμβάνετε κάθε μέρα σταθερά 30 γραμμάρια φυτικών ινών μέσω των τροφών, στο εμπόριο διατίθεται μια μεγάλη ποικιλία έτοιμων συμπληρωμάτων με φυτικές ίνες, που μπορούν να φανούν εξίσου χρήσιμα στην επίτευξη του ανωτέρω σκοπού. Για παράδειγμα, μία κούπα All Bran περιέχει 27 γραμμάρια φυτικών ινών.
    Ασκηθείτε: Η άσκηση είναι ένα βασικό στοιχείο για την πρόληψη και τη θεραπεία των αιμορροΐδων. Αν η καθημερινή ζωή ή η δουλειά σας απαιτεί να κάθεστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα, σιγουρευτείτε ότι σηκώνεστε και κινήστε μερικά λεπτά ανά ώρα. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ορισμένες φυσικές δραστηριότητες θα πρέπει να αποφεύγονται, όπως είναι η άρση βαρών.
     
     
     
    Πίνετε πολλά υγρά: Το νερό είναι ένα βασικό στοιχείο για την παραγωγή μαλακών κοπράνων και τη μείωση του πόνου από τις αιμορροΐδες. Πίνοντας αρκετό νερό μπορείτε επίσης να βοηθήσετε ακόμα και στην πρόληψη των αιμορροΐδων. Κατά κανόνα, θα πρέπει να πίνετε τουλάχιστο οκτώ 8 ποτήρια νερό την ημέρα και περισσότερο, αν είστε σε ζεστό κλίμα και κατά τη διάρκεια της άσκησης. Επιπλέον, θα πρέπει να αποφεύγετε ή να περιορίσετε το αλκοόλ και την καφεΐνη. Τόσο το αλκοόλ όσο και η καφεΐνη προάγουν την απώλεια νερού από το σώμα σας, η οποία μπορεί να προκαλέσει σκληρά κόπρανα και να αυξήσει τον πόνο από τις αιμορροΐδες

    Σωστή αφόδευση: Η χρονική καθυστέρηση της αφόδευσης μπορεί να οδηγήσει σε δυσκοιλιότητα και να υποβοηθήσει την ανάπτυξη των αιμορροΐδων.

    Είναι βέβαιο ότι οι αιμορροΐδες προκαλούνται από κακές τακτικές κατά την αφόδευση. Οι αναβολές της αφόδευσης λόγω έλλειψης χρόνου ή κοινωνικών υποχρεώσεων και η παρατεταμένη παραμονή στον χώρο της τουαλέτας  είναι επιβαρυντικές για τις αιμορροΐδες.

    Στη λεκάνη της τουαλέτας δεν πρέπει να καθόμαστε πάνω από πέντε λεπτά και δεν περνάμε το χρόνο μας διαβάζοντας περιοδικά ή εφημερίδα.

    Μετά από κάθε κένωση, η καθαριότητα της περιπρωκτικής περιοχής θα πρέπει να γίνεται με άφθονο χλιαρό νερό. Χρησιμοποιούμε ελάχιστο  χαρτί για σκούπισμα και δεν βάζουμε παγάκια.

    Η καθαριότητα θα  γίνεται με σχολαστικότητα και δεν πρέπει να είναι υπερβολική με χρήση αντισηπτικών διαλυμάτων ή σαπουνιών.

    Δεν χρησιμοποιούμε οποιασδήποτε μορφής αντισηπτικό σαπούνι, δεν βάζουμε μωρομάντηλα ή οποιοδήποτε άλλο αντισηπτικό υγρό (betadine, dettol, cetavlon).

    Το τελικό σκούπισμα γίνεται με μία μαλακιά καθαρή πετσέτα ή με το στεγνωτήριο μαλλιών και όχι με το χαρτί τουαλέτας.

     
     
     
    dr


    Λαπαροσκοπική Χειρουργική
     
     
     
    Κλασσική Χειρουργική
     
     
     
    Χειρουργική Θυρεοειδούς